نخواهد شد . بنا بر اين بايد پذيرفت كه قبول عدل خدا مساوى است با قبول وجود معاد و رستاخيز ، قرآن مجيد مىگويد وَنَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ : « ما ترازوهاى عدالت را در روز قيامت بر پا مىكنيم » ( انبياء - 47 ) . و نيز مىفرمايد : وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لا يُظْلَمُونَ : « در روز قيامت در ميان آنها به عدالت حكم مىشود و ظلم و ستمى بر آنها نخواهد شد » ( يونس - 54 ) . ج - برهان هدف بر خلاف پندار ماديين ، در جهان بينى الهى ، براى آفرينش انسان هدفى بوده است كه در تعبيرات فلسفى از آن به « تكامل » و در لسان قرآن و حديث گاهى از آن به « قرب به خدا » و يا « عبادت و بندگى » تعبير شده است وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ : « من جن و انس را نيافريدم مگر به اين منظور كه مرا پرستش كنند » ( و در سايه عبادت و بندگى كامل شوند و به حريم قرب من راه يابند ) . ( ذاريات - 56 ) . آيا اگر مرگ پايان همه چيز باشد اين هدف بزرگ تامين مىگردد ؟ بدون شك پاسخ اين سؤال منفى است . بايد جهانى بعد از اين جهان باشد و خط تكامل انسان در آن ادامه يابد ، و محصول اين مزرعه را در آنجا درو كند ، و حتى چنان كه در جاى ديگر گفته‌ايم در جهان ديگر نيز اين سير ادامه يابد تا هدف نهايى تامين شده باشد . خلاصه اينكه تامين هدف آفرينش بدون پذيرش معاد ممكن نيست ، و اگر ارتباط اين زندگى را از جهان پس از مرگ قطع كنيم همه چيز شكل معما به خود مىگيرد و پاسخى براى چراها نخواهيم داشت . د - برهان نفى اختلاف - بى شك همه ما از اختلافاتى كه در ميان مكتبها